Mijn NSB-opa geef ik in eigen beheer uit. Ik ben dus niet op zoek gegaan naar een uitgeverij. Aan de ene kant omdat het -eerlijk is eerlijk- voor een uitgeverij op zijn zachtst gezegd best risicovol is om energie te steken in het debuut van een totaal onbekende vijftiger. Als ik mijn commerciële bril op zet dan snap ik dat.
En als ik dan toch die commerciële bril al op heb, zie ik ook een andere kant. Wat kan een ‘echte uitgever’ mij precies bieden? Ja, de begeleiding bij het drukproces. Redigeren en nadenken over de vormgeving. Heel fijn. Maar op publicitair terrein? Veel meer dan persberichten versturen en een releasemoment organiseren kan ook een uitgever niet doen.

Mijn conclusie: zelf schrijven is prachtig. En daarna zelf uitgeven en zelf de publiciteit zoeken is spannend. Waarom zou ik prachtige en spannende dingen aan anderen overlaten?

Natuurlijk heb ik niet alles alleen gedaan. De kwaliteit staat voorop. Ik heb hulp gekregen van verschillende professionals. Allereerst van Luuk Koelman. Vanwege zijn redactionele tips en kritisch commentaar heb ik -gelukkig- de deadline twee keer niet gehaald. Luuk bedankt! Ook vormgeefster Chris Pollen heeft de uitgave naar een professioneel niveau getild. Chris bedankt! Daarnaast nog dank aan heel uiteenlopende meelezers die mij met twijfels en aarzelingen naar huis stuurden. Van de een mocht het spannender, een ander miste juist wetenschappelijke voetnoten. Mijn NSB-opa groeide al laverend langs dit soort commentaar.

Promotie

Nu is het tijd voor de promotionele kant. Hoe bereik ik mijn doelgroep? Is die er wel? En zo ja: waar zit die dan? Wat mag Mijn NSB-opa kosten? En wat kost het om een boek te maken? Welke oplage kies ik? En wat kost mij dat dan? Ga ik dat wel terugverdienen? Hoe kan ik mij onderscheiden in die boekenmarkt? Op de meeste vragen luidt nu het antwoord: “Ach, het is een leuke hobby”.