We zijn in het Nationaal Archief. Het is rustig in de leeszaal. Ik lees zachtjes voor:

‘Den zustandigen behörden wird mitgeteilt dass Hermann Strack van Schijndel sein Fahrrad unbedingt braucht, da er für die Kriegsmarine der Deutschen Wehrmacht viele geschäfte zu tun hat.’

Ik kijk mijn vader aan: ‘Hatsiekiedee! We hebben de koffie al verdiend! Duitsers en fietsen, dat doet het altijd goed.’